N°11 - Het is geen winter meer, maar ook nog geen zomer: de geur van de tussenseizoenen
De tussenseizoenen hebben geen uitgesproken geur en misschien is dat juist hun geheim. Ze ruiken niet naar één ding, maar naar veel tegelijk: een nog zware jas die over een stoel hangt, een halfopen raam, een zonnestraal die plekken bereikt waar hij eerst niet kwam. Ze bestaan uit kleine, voortdurende contrasten. En juist je neus merkt dat als eerste op.
In de winter kiezen we geuren die beschermen, in de zomer geuren die bevrijden. Maar in deze tussenperiode zoeken we, vaak zonder het te beseffen, naar balans.
Geuren voor de tussenseizoenen zijn nooit scherp omlijnd. Het zijn geen statements, maar nuances. Ze hebben altijd iets meer en iets minder. Een frisheid die nooit echt koud is. Een warmte die nooit volledig is. Het zijn geuren die niet meteen opvallen, maar na een paar minuten vertrouwd aanvoelen.
Wil je een interessante manier ontdekken om ze te kiezen? Begin niet bij de geur, maar bij een gevoel. Vraag jezelf af: wil ik me vandaag lichter voelen of juist meer geborgen? Zoek daarna een noot die beide samenbrengt. Een citrus die niet te sprankelend is. Een houtnoot die niet te diep is. Een bloem die niet te zoet is.
De tussenseizoenen zijn ook het perfecte moment om gewoontes te veranderen. Je hoeft niet alles te vervangen, verplaatsen is al genoeg. Een diffuser die in de winter in de woonkamer stond, kan een nieuw leven krijgen bij een raam. Een geur die je alleen ’s avonds droeg, kan ook ’s ochtends. In deze periode werkt geur het best als ze in beweging is.
En er is nog iets dat alleen nu gebeurt: de lucht houdt geuren niet meer volledig vast, maar laat ze ook nog niet helemaal verdwijnen. De geur blijft, maar niet hetzelfde. Ze verandert gedurende de dag, met het licht, met het weer, met jou. Minder controleerbaar, levendiger. Misschien is dit wel het enige moment van het jaar waarop je haar gewoon haar gang moet laten gaan.
Want de tussenseizoenen vragen niet om precisie. Ze vragen om openheid. En ook geur houdt in deze onzekere ruimte op een definitieve keuze te zijn. Ze wordt iets dat meebeweegt, zich aanpast, evolueert.
Net als wij, in deze tijd van het jaar.
Geschreven door Adele