N°12 - De geur die je kiest als niemand je ziet

Er zijn geuren die we kiezen om naar buiten te gaan, en geuren die we kiezen om thuis te blijven. Het zijn niet dezelfde. De geuren die we voor anderen dragen zijn vaak uitgesprokener, herkenbaarder. Ze vertellen iets over ons – zeker – maar ook over hoe we gezien willen worden. En dan is er nog een andere, stillere categorie: de geuren die we kiezen als we alleen zijn.

De geuren die je draagt als je niemand hoeft te zien. Wanneer je thuis werkt, leest, wanneer de dag rustig voorbijgaat zonder afspraken. Dat zijn de eerlijkste. Ze hoeven niets te bewijzen, niet lang te blijven hangen, geen spoor achter te laten. Ze zijn er gewoon, met jou. En precies daar verandert geur van functie. Het is geen visitekaartje meer, maar wordt een ruimte.

Een lichte geur, misschien fris met een vleugje citrus of een groene noot, kan helpen om je dag helder te beginnen. Niet opdringerig, maar openend. Als een raam dat even opengaat in je hoofd. Halverwege de dag, wanneer je concentratie zakt, kan een klein gebaar al genoeg zijn om het ritme te veranderen. Een spray op een gordijn, een fauteuil, in de lucht. Iets wat je niet meteen bewust ruikt, maar dat de ruimte weer laat bewegen.

En dan zijn er de trage uren, waarin niets bijzonders gebeurt. Juist dan kiezen we vaak de meest oprechte geuren: zachte musks, lichte houttonen, schone noten. Geuren die geen aandacht vragen, maar wel aanwezig zijn. Als een zachte stem in een lege kamer.

Een klein experiment? Kies een geur alleen voor jezelf en gebruik die telkens op hetzelfde moment van de dag. Niet om naar buiten te gaan, niet om iemand te ontmoeten. Gewoon om er te zijn. Na een paar dagen wordt het een teken. Een manier om in die ruimte te stappen. Misschien begrijp je een geur juist daar het best. Niet wanneer hij opvalt, maar wanneer hij blijft.

Zelfs als er niemand is om hem te ruiken.

Geschreven door Adele